برجسته ترین اختراعات طبیعت کدام است؟


براساس نظریه تطور ، تحولاتی که در عرصه طبیعت و در جریان تطور رخ می‌دهد به ظاهر به صورت تصادفی صورت می‌گیرد، با این حال همین تحولات ظاهرا تصادفی و متاثر از عامل شانس و تصادف ، پیچیده‌ترین و دقیقترین دستگاههایی را که تاکنون در کیهان دیده شده ، بوجود آورده است. در عین حال این سیر نوآوری و ابداع گویی در طبیعت پایان ناپذیر است زیرا هر از چندگاه ، جنبه تازه‌ای در طبیعت به ظهور می‌رسد که قوانین حیات را دستخوش تغییر می‌کند و صورت جدیدی را آشکار می‌سازد. نشریه علمی نیو ساینتیست در گزارشی ، ‪ 10‬ابداع برجسته طبیعت را توضیح داده است که یکی از آنها پدیدار پرسلولی بودن می‌باشد.

چند صد میلیون سال قبل نوع تازه‌ای از سلولهای مرکب به نام یوکاریوتها ‪ Eukaryotes‬ظهور کردند که قادر بودند کل "دی ان آ" خود در درون هسته یک سلول جای دهند. ظهور این ساختارها یا هستارهای جدید انواع تازه‌ای از موجودات را در طبیعت ظاهر ساخت. یوکاریوتها مجتمع‌هایی دائمی از سلولها را بوجود آوردند که قادر بودند بطور تخصصی خود را برای انجام وظایف خاصی آماده کنند. مثلا بعضی از این مجموعه‌های سلولی وظیفه رشد و نمو را عهده دار شدند و بعضی دیگر وظیفه دفع مواد زائد را. در عین حال نحوه عمل این مجموعه‌های متفاوت به نحو درخور توجهی با یکدیگر هماهنگ بود.

محققان اکنون در تلاشند تا ساختار زیستی نخستین مخلوقات پرسلولی را باز سازی کنند. این کار از طریق مطالعه در ساختمان ژنتیکی نزدیکترین خویشاوندان این پرسلولیهای اولیه به انجام می‌رسد. به این ترتیب به گفته "نیکول کینگ" از دانشگاه برکلی ، زیست شناسان مولکولی درصددند تا میلیونها سال به عقب باز گردند و گذشته را احیا کنند.

گروه این خانم محقق هم اکنون سرگرم بررسی بر روی تک یاخته‌ایها یا پیش زیان موسوم به "کوآنوفلاگلیت" هستند تا مشخص سازند چگونه فرآیند تطور جاوران کنونی از حدود 600 ‪میلیون سال پیش به این سو آغاز شد. کوانوفلاگلیتها و اسفنجها تنها بازماندگان جاندارانی هستند که دوران ظهور اجداد اولیه پرسلولیها را شاهد بوده‌اند. این محققان مشاهده کرده‌اند که کوانو فلاگلیتها از روش اتصال و علامت دهی خاصی بهره می‌گیرند که تنها در میان حیوانات دیده می‌شود. هرچند اکنون در همه جای جهان انواع جانداران پرسلولی به چشم می‌خورند اما واقعیت این است که هنوز شمار جانداران تک سلولی به مراتب بیشتر از جانداران و هستارهای پر سلولی است. 

برگرفته از : سایت دانشنامه رشد