چرخه زندگي يك انگل

گونه‌ای از كرم‌های‌ حلقوی كه در بدن مورچه‌هایی با نام علمی Cephalotes atratus به صورت انگل زندگی می‌كند، انتهای پیازی شكل بدن مورچه‌ها را به صورت میوه‌ی قرمز و آبداری در می‌آورد.
  به نظر پژوهشگران این انگل برای جلب پرندگان به خوردن این مورچه‌ها باعث این دگرگونی در ظاهر آن‌ها می‌شود. پرندگانی كه این مورچه‌ها را می‌خورند، در واقع تخم‌های این انگل را وارد بدن خود می‌كنند و از این راه به گسترش انگل كمك می‌كنند.
  پژوهشگران گمان می‌كنند این انگل باعث نازك‌شدن پوشش بیرونی بخش پیازی شكل انتهای بدن مورچه می‌شود. در نتیجه، این پوشش كه در حالت عادی سیاه است، كهربایی به نظر می‌رسد. تخم‌های انگل نیز زرد رنگ است. استیو یانویاك(Steve Yanoviak)، بوم‌شناس دانشگاه آركانزاس و كاشف این پدیده‌ی شگفت‌انگیز، در این باره می‌گوید: " هنگامی كه این دو اثر در نور خورشید در هم می‌آمیزند، رنگ قرمز درخشانی را در انتهای مورچه به نمایش می‌گذارند."
  این مورچه‌ها در مناطق گرمسیری آمریكای مركزی و آمریكای لاتین زندگی می‌كنند و از مدفوع پرندگان می‌خورند. آن‌ها از همین راه به انگل‌ها آلوده می‌شوند و پرندگان دیگر از راه خوردن این مورچه‌ها به انگل دچار می‌شوند. به این ترتیب، چرخه‌ی زندگی انگل ادامه می‌یابد.

  Parasite Transforms Ants Into ''Berries '', National Geographic News, January 16, 2008

از ترامادول چه مي دانيد ؟

ترامادول به علت خاصیت سرخوشی، ضد افسردگی و بی‌خوابی به شدت مورد سوءمصرف قرار می‌گیرد و در میان جوانان این مخدر به اشتباه مصرف می‌شود و خطر اعتیاد به آن در نظر گرفته نمی‌شود.

به گزارش فارس، ترامادول که به نامهای تجاری ترامال، ترامدو بایومادول نیز شناخته می‌شود. یک داروی مسکن شبه تریاک است.

این دارو برای تسکین دردهای متوسط تا شدید تجویز می‌شود.  خاصیت تسکین درد در ترامادول حدود 10 برابر ضعیف تر از مرفین است. علاوه بر این ترامادول باعث جلوگیری از بازجذب "نورآدرنالین" شده و این امر باعث ایجاد نوعی خاصیت، مانند داروهای ضدافسردگی و همچنین هوشیاری می‌شود و برعکس مرفین، فرد مصرف کننده را فعال‌تر می‌کند، حتی در برخی از مصرف‌کنندگان احتمال گرفتگی عضلانی نیز کاهش می یابد.

با خوردن 100 میلی گرم ترامادول سطح خونی دارو در دو ساعت به حداکثر می‌رسد. حدود 20 درصد ترامادول به پروتئین خون بسته می‌شود. 30 درصد ترامادول بصورت تغییر نیافته و 60 درصد آن بصورت متابولیتهای شکسته شده در کبد از راه ادرار دفع می‌شود.

مدت زمان تاثیر ترامادول 4 تا 6 ساعت است و موارد مصرف آن برای تسکین درد معمولا به مدت کمتر از 5 روز و به مقدار 50 تا 100 میلی گرم هر 8 ساعت تجویز می‌شود، همچنین این دارو جهت درمان سندروم پای بی‌قرار نیز تجویز می‌شود.

این دارو نحستین بار توسط شرکت آلمانی گروننتال (Grünenthal) در دهه 1970 با نام تجاری ترامال (®Tramal) ساخته شد. گروننتال در سالهای بعد حق تولید ترامادول را به شرکتهای متعددی در سراسر دنیا واگذار کرد.

ترامادول معمولاً به شکل نمک هیدروکلراید تولید شده و به دو شکل خوراکی (بیشتر کپسول و قرص) و آمپول به بازار عرضه می‌شود. مقدار جذب و تأثیر فرم تزریقی ترامادول بسیار بیشتر از فرم خوراکی است.

ترکیب ترامادول و استامینوفن نیز در بازار موجود است که البته در کشور عرضه نمی‌شود اما در خارج از ایران به صورت قرص، آمپول، کپسول و قطره موجود است. مصرف قطره خوراکی آن رایج‌تر است و برعکس اکثر داروهای اپیوئیدی شامل قوانین داروهای مخدر نمی‌شود و با نسخه عادی پزشک قابل تهیه‌ است.

مصرف ترامادول موجب وابستگی روانی و جسمی شبیه اعتیاد به تریاک می‌شود و با قطع ناگهانی دارو علائم اضطراب، تعریق، بی‌خوابی، تهوع و لرز، اسهال، درد عضلانی، سندروم پای بی‌قرار (RLS)، ترس و بیقراری، گرگرفتگی و گزگز پیش می‌آید.

ترامادول به علت خاصیت سرخوشی، نعشگی و ضدافسردگی به شدت مورد سوءمصرف قرار می‌گیرد و اکثراً در میان جوانان این مخدر به اشتباه حدس زده می‌شود و خطر اعتیاد به آن در نظر گرفته نمی‌شود.

ترامادول با نسخه پزشک قابل تهیه است و در اکثر کشورها شامل قوانین داروهای مخدر نمی‌شود با این وجود خاصیت اعتیاد آور آن کمتر از دیگر مواد اپیوئیدی نیست.

علائم جسمی ترک ترامادول احتمالاً به علت خواص ضدافسردگی این دارو (جلوگیری از بازجذب سروتونین و نورآدرنالین) شدیدتر از علائم ترک مخدرهایی مانند تریاک است، حتی بعد از قطع مصرف کوتاه مدت ترامادول علائمی مانند بی خوابی، سندروم پای بی‌قرار (RLS) و افسردگی بروز می‌کند.

مصرف بدون وقفه آن در طولانی مدت باعث ایجاد مقاومت بدنی نسبت به مواد اپیوییدی شده و دوز مصرف آن باید افزایش یابد تا اثری مشابه مقدار مصرف اولیه را ایجاد کند، مدتی بعد از قطع مصرف دارو مقاومت بدنی نسبت به ترامادول و دیگر مواد اپیوئیدی به حالت اولیه بر می‌گردد.

عوارض جانبی

عوارض مشابه دیگر داروهای شبه‌تریاک (تهوع، سرگیجه، خواب آلودگی، خشکی دهان،یبوست، افت فشار خون، تعریق، خارش) در ترامادول هم دیده می‌شود اما احتمال بروز دپرسیون تنفسی که کشنده‌ترین عارضه این گروه داروهاست، با ترامادول خوراکی نسبت به مرفین کمتر است.

مصرف این دارو به علت افزایش سطح سروتونین، بیشتر از دیگر مواد اپیوئیدی ایجاد حالت تهوع می‌کند، همچین باعث بی خوابی می‌شود. مصرف بیشتر از 400 میلی گرم ترامادول برای افراد بدون مقاومت بدنی در مقابل مواد اپیوئیدی خطرناک است.

یکی از عوارض نادر ولی خطرناک مصرف ترامادول تشنج است. تشنج معمولا در اثر مصرف زیاد این دارو یا مصرف دارو در بیماران صرعی یا بیمارانی که دچار آسیب مغزی شده‌اند با بیمارانی که مشکلات کبدی کلیوی (دفع دارو دچار اختلال گشته و افزایش مقدار دارو در خون) دارند و یا معتادان به الکل ایجاد می‌شود. همچنین احتمال وابستگی دارویی و بروز علائم ترک مشابه دیگر ترکیبات شبه تریاک هم وجود دارد.

یکی دیگر از عوارض نادر ترامادول (چهار تا پنج ساعت پس از مصرف) افزایش فشار خون به همراه سردرد شدید است.

حداقل ۱۰ بيماري با روزه داري درمان مي شود

** روزه و چربي خون بالا

مطالعات صورت گرفته نشان مي دهد كه روزه داري براي افراد مبتلا به چربي خون بالا مفيد است؛ روزه داري ميزان چربي‌هاي نامطلوب (LDL) موجود در خون را كاهش و ميزان چربي مفيد خون (HDL) را در بدن افزايش مي دهد.
بدن در طول روزه داري از ذخاير چربي خود براي تامين انرژي استفاده مي كند، اين امر سبب كاهش توده چربي بدن و در نهايت كاهش وزن مي شود؛ كاهش وزن، خود عامل بسيار مهمي در كاهش چربي هاي مضر خون است.
بنابراين اگر روزه داري در افراد مبتلا به چربي خون همراه با يك رژيم غذايي متعادل باشد، مي تواند به رفع مشكل چربي خون بالاي آنها كمك كند.

** روزه و كنترل چاقي
روزه داري با ايجاد تغيير در رژيم غذايي روزانه و كاهش وعده هاي غذايي، در دريافت ميزان انرژي روزانه تغييراتي به وجود مي آورد.
يكي از نتايج تغيير در رژيم غذايي در زمان روزه داري، ايجاد تناسب اندام براي افراد است كه با سوخت بافت چربي و كاهش انرژي دريافتي ميسر مي شود.
بنابراين به گفته متخصصان تغذيه در صورتي كه فرد روزه دار از يك رژيم غذايي مناسب و كم چرب استفاده كند، به دليل كاهش چربي هاي بدن حتي ممكن است تا ۵ تا ۸ كيلوگرم كاهش وزن پيدا كند.

** روزه و كنترل ديابت نوع ۲
روزه داري براي مبتلايان به ديابت نوع يك كه وابسته به تزريق انسولين هستند، مضر است و ممنوعيت دارد اما در مبتلايان به ديابت نوع ۲ (غيروابسته به انسولين) كه داراي اضافه وزن بالا نيز هستند و با دريافت منظم دارو قندخون خود را كنترل مي كنند، روزه داري نه تنها مضر نيست بلكه فوايد زيادي دارد.
بيماران مبتلا به ديابت نوع ۲ با نظر پزشك معالج و يك متخصص تغديه مي‌توانند روزه بگيرند و از اثرات مفيد روزه داري بهره‌مند شوند.
به گفته متخصصان تغذيه، ميزان قندخون بيماران ديابتي روزه‌دار بايد پيش از سحر حداكثر ??? ميلي گرم درصد، ? ساعت پس از سحر حداكثر ??? ميلي گرم درصد، بين ساعت يك تا ? بعدازظهر حداقل ?? ميلي گرم درصد، پيش از افطار حداكثر ??? ميلي گرم درصد و ? ساعت پس از افطار ‌حداكثر ??? ميلي گرم درصد باشد.
افزايش دريافت مواد غذايي پرچرب و پر كربوهيدرات و به طور كلي پرخوري در افراد ديابتي، منجر به افزايش قندخون و افزايش وزن خواهد شد. بنابراين بيماران ديابتي در طول روزه داري مانند روزهاي عادي بايد از دريافت كالري بيش از حد و همچنين مواد غذايي حاوي كربوهيدرات هاي ساده مانند قند و شكر بپرهيزند.

** روزه و تجزيه چربي بدن
تحقيقات ثابت كرده است كه روزه داري با كاهش ۲۰ تا ۳۰ درصد مصرف مواد غذايي همراه است و نتايجي مانند كم شدن چربي‌هاي ذخيره، كم شدن ميزان چربي خون و فعال شدن سيستم ايمني بدن را به دنبال دارد.
با گذشت چند روز از روزه داري كمبود موادغذايي در بدن تشديد مي شود و بدن براي جبران اين كمبود و تامين انرژي مورد نياز از منابع دروني خود استفاده مي كند كه به اين حالت خودگوارشي (اتوليز) مي گويند.
اتوليز سبب تجزيه چربي هاي ذخيره شده در بدن و توليد انرژي مي شود؛ با كاهش تعداد وعده هاي غذايي در طول روزه داري و به دنبال آن كاهش انرژي در بدن، چربي هاي ذخيره شده به عنوان اولين منبع تامين انرژي مورد استفاده قرار مي گيرد و به تدريج از تجمع آنها در بدن كاسته مي شود.

** روزه و سم زاديي بدن
سم زدايي يا دفع سموم يكي از بهترين فوايد روزه داري براي بدن انسان است؛ اين فرايند به طور طبيعي از طريق روده ها، كبد، كليه ها، ريه، برخي غدد و پوست بدن انجام مي شود.
با روزه داري اين فرايند تسريع مي شود چراكه در روزه داري با كاهش چشمگير ورود مواد غذايي، بدن براي تامين انرژي از ذخاير چربي استفاده مي كند و از آنجايي كه چربي ها مهمترين عامل توليدكننده سموم بدن هستند، روزه داري مي تواند به دفع سموم بدن كمك شاياني كند.

** روزه و ترميم بافت ها و سلول هاي بدن
فرايند ترميم و رفع التهاب بافت ها و سلول هاي بدن همزمان با آغاز روزه داري شروع مي شود؛ در روزه داري انرژي بدن به جاي آن كه صرف گوارش مواد غذايي شود، صرف ترميم بافت ها، التيام زخم ها، بازسازي سلول ها و افزايش توان سيستم ايمني بدن مي شود.
فرايند ترميم بافت ها به دليل جست وجوي بدن براي يافتن منابع انرژي در بافت هاي مختلف در طول روزه داري تسريع مي شود و به اين ترتيب بدن خود را نوسازي و بازسازي مي كند.
همچنين در طول روزه داري، از رشد بي رويه سلول ها كه منجر به ايجاد تومور و بيماري هايي مانند سرطان مي شود، جلوگيري مي شود چراكه بافت ها علاوه بر قرارگرفتن در حالت ترميم، استراحت نيز مي كنند.

** روزه و كاهش دماي سلول هاي بدن
با روزه داري به دليل كاهش سوخت و ساز بدن (متابوليسم) دماي سلول هاي بدن به ويژه هسته سلول ها كاهش مي يابد.
كاهش سوخت و ساز بدن سبب كاهش قندخون مي شود. بنابراين كبد براي جبران اين كمبود از منابع گليكوژن ذخيره شده در بدن استفاده مي كند كه خود عاملي براي جلوگيري از تجمع هيدرات كربن در بدن و تبديل آن به چربي است و در نهايت سبب كاهش دماي سلول ها مي شود.

** روزه و تنظيم ترشح هورمون ها
يكي ديگر از فوايد روزه داري، تنظيم ترشح و توليد هورمون هاي بدن به علت قرارگرفتن بدن در حالت استراحت و عملكرد بهتر سلول ها است.
بسياري از اختلالات هورموني با رژيم غذايي مناسب و كاهش وزن تنظيم مي شود و از آنجايي كه با رعايت يك رژيم غذايي مناسب در طول روزه داري مي توان وزن را تا حدودي كاهش داد مي توان گفت كه روزه داري در تنظيم ترشح هورمون ها بسيار مفيد است.

** روزه و استراحت دستگاه گوارش
دهان، مري، ‌معده، ‌كبد، لوزالمعده و روده ها دستگاه گوارش را تشكيل مي‌دهند.
بخش هاي مختلف دستگاه گوارش فعاليت مي‌كنند تا غذا هضم و آماده جذب شود؛ غذاي جذب شده در خون به كبد مي رود تا در آنجا تصفيه و برحسب نياز بدن توزيع و مازاد آن ذخيره شود.
دستگاه گوارش را مي‌توان پركارترين دستگاه بدن ناميد و همانطور كه استراحت براي اعضاي مختلف بدن لازم و ضروري است،‌ براي دستگاه گوارش نيز امري حياتي و واجب است.
بهترين روش براي استراحت دادن به دستگاه گوارش، روزه داري است؛ به اعتقاد پزشكان، بسياري از بيماري ‌ها بر اثر عدم هضم و انباشته شدن مواد غذايي در بدن درپي خستگي و كندي دستگاه گوارش بروز مي كند، بنابراين روزه داري مي تواند به رفع اين مشكل كمك كند.

** روزه و افسردگي
برخي محققان از بين بسياري از درمان‌هاي رايج افسردگي، روزه را مفيدترين مي‌دانند؛ روزه علاوه بر پيشگيري از هجوم سلسله افكار منفي به ذهن، تركيبات شيميايي مغز را تغيير مي‌دهد و يك تاثير ضدافسردگي از خود به جا مي‌گذارد.
ذهن انسان روزه‌دار منزه و مبرا از هر نوع ناخالصي است و تمام تندخويي‌ها و كج‌ خلقي‌ها در طول روزه داري از ذهن او پاك مي‌شود؛ بنابراين با روزه مي‌توان آرامش و آسودگي خاطر را در افراد بازيابي كرد.
آزمايش‌هاي متعددي كه روي بيماران مبتلا به اختلالات روحي مانند افسردگي، اضطراب و اسكيزوفرني انجام گرفته است، نشان مي دهد در مواردي كه داروهاي شيميايي قادر به درمان نيستند، روزه مي‌تواند يك جايگزين طبيعي مفيد باشد و بدون هيچ هزينه و عارضه جانبي سلامت از دست رفته را به اين بيماران باز‌گرداند.