یک شعر تقدیم به همه ی عزیزانی که از جان مایه می گذارند
یک شعر تقدیم به عزیزانی که از جان مایه می گذارند
بوی گل بوی بهاران می دهی
مثل شبنم بوی باران می دهی
آبی استی مثل آرامش به من
درس خوبی درس ایمان می دهی
یک بغل لبخند با فرفره
دست ما گل های خندان می دهی
تو به من با لحن خوب کودکی
یاد ایام دبستان می دهی
یاد ژاله یاد گلهای غریب
مانده در اندوه گلدان می دهی
روز باران و کتاب گمشده
یاد کبرای پریشان می دهی
بوی خوبی بوی بودن بوی مهر
بوی لطف خاله مرجان می دهی
آب بابا نان ندارد دست تو
خالی اما تو به من جان می دهی
خوب می دانم اگر دارا شوی
به تمام کودکان نان می دهی
آشنای تشنگی های زمین
تو به شبنم چشم گریان می دهی
در جهانی خالی از مهر و صفا
بوی بخشش بوی احسان می دهی
برگ ها گر تر شد از اشک یتیم
دفتری از جنس باران می دهی
میرزای کوچک قلب منی
بوی جنگل های گیلان می دهی
میهن خود را کنیم آباد را
یاد فرزندان ایران می دهی
برگرفته از وبلاگ آقا معلم : mualem.blogfa.com
این وبلاگ متعلق به شماست . مطالب آن ساده و روان در نظر گرفته مي شود تا افراد بیشتری بتوانند از آن استفاده کنند . درصورت داشتن فرصت کافی خواهشمند است با ارائه نظرات سازنده خود در پربارتر شدن وبلاگ خودتان سهیم باشید